بسم الله الرحمن الرحیم
یا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَ الْأَبْصَارِ
یا مُدَبِّرَ اللَّیْلِ وَ النَّهَارِ
یا مُحَوِّلَ الْحَوْلِ وَ الْأَحْوَالِ
حَوِّلْ حَالَنَا إِلَی أَحْسَنِ الْحَالِ
نوروز ۱۴۰۵، شمیمِ بهاری است که در آستانهی تقارنی شگرف و تاریخی ایستاده است؛ لحظهی تحویل سالی که با «غروب جمعه»، «اذانِ افطارِ آخرِ رمضان» و «عید بندگی» گره خورده است. این تلاقیِ بینظیر، یادآور وعدهی صادق الهی برای تجدید حیاتِ طبیعت و ظهور بهارِ حقیقیِ انسانهاست.
هرچند امسال سفرههای هفتسین ما به عطرِ سرخِ شهادتِ رهبر فرزانه انقلاب، سرداران غیور و مدافعان امنیت عطرآگین است و جای خالیِ آن راستقامتان در میان ما حس میشود، اما ایستادگی و اقتدار امروزِ ایران، مدیون همان خونهای پاکی است که مسیرِ عزت و استقلال را برایمان روشن نگاه داشتهاند.
اینجانب فرا رسیدن سال نو و عید سعید فطر را تبریک و تهنیت عرض نموده؛ از درگاه ایزد منان، سالی سرشار از آرامش، پیروزی و سربلندی در سایهی عنایات حضرت ولیعصر (عج) برای ملت شریف ایران مسئلت دارم. امید که در این بهارِ مقاومت، شاهد گشایشهای بزرگ برای میهن عزیزمان باشیم.
با احترام و ارادت
محسن صومعه